Category Archives: Kwaliteit promotietraject

An update from PhDoc

It’s been a while since you’ve heard from PhDoc. We’ve been very busy since we were elected and would like to give an update of what we’ve accomplished the last few months. PhDoc is the political party representing PhD candidates in the University Council. Of course we’re not the only people trying to give a voice to PhD candidates and we are also constantly in contact with LEO and LAP, the two representative groups for PhD candidates at Leiden University and LUMC respectively.

PhD Candidates: four categories

We’ve found out that the university distinguishes four categories of PhD candidates in Leiden and not all of these groups are well-known or well-represented in the university and faculty councils. Group 1 PhDs are employed by the university and their primary task is the PhD (internal PhDs/AIO’s). Group 2 PhDs are not employed by the university but receive a grant and their primary task is the PhD (contract PhDs). Group 3 PhDs are employed by the university but their primary task is not the PhD. Group 4 PhDs are not employed by the university and their primary task is not the PhD (external PhDs). Groups 1 and 3 are able to vote and be elected for the university and faculty councils. Groups 2 and 4 are currently not able to vote or be elected. We have argued to allow Group 2 PhDs to vote and be elected for the councils and are hoping that this will be possible for the coming university and faculty council elections. We have also made enquiries on how PhDs from LUMC or Campus The Hague are represented. Both Campus The Hague and LUMC are faculties of Leiden University, but LUMC has its own governing and co-determination structure. The PhDs of Campus The Hague are officially represented in the councils of Leiden University, but the PhDs of LUMC are officially represented in the Works Council of LUMC and also by LAP in contact with the dean of LUMC.

PhDs in the university policy

One of the main recent agenda points of the university council has been the future long-term plans of the university, the Instellingsplan. In this plan, the university board puts forward their plans for the coming five years and their vision on the years after that. We have ensured that PhDs/postdocs are taken into account in the plan and we will be actively involved in the implementation of the plan with respect to PhDs and the drafting of new PhD policies. We have also argued for better preparation on work and life after the PhD (is there life after your PhD? Yes, there is ;-)). There are now courses in career counseling for PhDs and we have proposed other options for preparing PhDs on work outside academia such as teaching, internships, and better links with industry and government. We are finally pushing for an independent report on (improving) career development for PhDs/postdocs and hope this report will be initiated in the coming term.

‘Healthy PhDs’

We have also focused on the well-being of PhDs. The focus should be on your research, not on any side business. We believe PhDs should have the option of gaining teaching experience, but this should not negatively influence their research. If you would like to have education tasks, you should be able to do that up to a maximum of 20% of your time. We have also discussed ‘werkdruk’, the high workload and pressure on PhDs, with the university board and they have acknowledged the problem and are looking for solutions. If you have any ideas to decrease workload, please share them with us!

Bursary Experiment

For the coming months, we will also focus on the proposed government experiment to allow some universities to legally have PhDs who are not employees receiving a wage (employee PhD system), but are students receiving a grant (bursary PhD system). We have consistently argued, alongside the PhD Candidates Network of the Netherlands (PNN) and several of the main Dutch labour Unions (such as FNV and VAWO), that PhDs are and should not be considered students, but employees who actively contribute to the main tasks of the university, research and education. We are strongly against this experiment and the introduction of the bursary system in the Netherlands are actively campaigning against this on both a university level and on a national level. We are currently in discussion with various PhD organisations around the Netherlands as well as the PhD Association of the Netherlands (PNN) on this matter. More info on that will follow very soon and we will be looking for support from you!

Contact us!

Our focus remains on both PhDs and post-docs and their well-being. If you run into anything, have a good idea or just want to share a thought or good practices, please share this with us. We greatly appreciate that. In the meantime, please keep on following us on facebook < > and Twitter < @PhDocUniv > where we post updates more regularly.

Gareth O’Neill & Jantine Brussee


‘Behoud tijdelijke contracten PhDs’

De Tweede Kamer heeft een wetsvoorstel aangenomen dat de duur en aard van tijdelijke contracten gaat beperken. Toch blijven er waarschijnlijk mogelijkheden bestaan om promovendi na vier jaar opnieuw een tijdelijk contract aan te bieden.

Dat zegt de Vereniging van Universiteiten VSNU. De VSNU pleitte eerder in een brief aan de Tweede Kamercommissie voor het behoud van ruime mogelijkheden bij het aangaan van tijdelijke contracten. ‘Na vier jaar is slechts tien procent van de promovendi daadwerkelijk gepromoveerd. Het zou niet wenselijk zijn om de overige negentig procent een vast dienstverband te moeten aanbieden’, zegt VSNU-woordvoerder Bastiaan Verweij. ‘Vergelijkbare problemen doen zich voor bij onderzoekers die ingehuurd worden voor wetenschappelijke projecten met een financiering van vier jaar.’

—-logo Mare————————————

Als het wetsvoorstel ook door de Eerste Kamer heen komt, mogen drie contracten voor bepaalde tijd in de toekomst maximaal een periode van twee jaar bestrijken. Op dit moment geldt nog een maximale periode van drie jaar. Uitzonderingen kunnen in de cao gefaciliteerd worden.

‘We zijn blij dat er voor promovendi waarschijnlijk weer zo’n uitzondering gemaakt wordt, maar het is nog niet zeker of deze alleen in bijzondere gevallen (bij uitloop door ziekte of zwangerschap bijvoorbeeld), of in alle gevallen gaat gelden. Het is ook nog onduidelijk wat de wetswijziging verder voor onze sector gaat betekenen’, zegt Verweij. Eerder deze maand klaagden wetenschappers in de landelijke media over ‘het gesjoemel met tijdelijke contracten’ bij universiteiten. Volgens de VSNU moet de nieuwe wet werknemers hier in verdere mate tegen gaan beschermen. Verweij: ‘Maar we moeten wel oog houden voor het universitaire systeem.’

Dit bericht werd gepubliceerd op de website van Mare, op 27 februari 2014

Verplichte vakken voor promovendi

De Universiteit Leiden gaat een aantal verplichte cursussen invoeren voor promovendi.

Dat zegt de woordvoerder van de Universiteit Leiden, Caroline van Overbeeke. Cursussen als ‘academisch schrijven’ en ‘projectmanagement’ kunnen promovendi helpen om hun onderzoek en proefschrift sneller af te ronden.

Vorige week trok het Promotie Netwerk Nederland (PNN) nog aan de bel, omdat promovendi hun proefschrift zelden binnen vier jaar af zouden hebben, terwijl zij maar vier jaar betaald krijgen. Promovendi zouden daarom moeten interen op hun eigen spaargeld, of moeten liegen om een uitkering te krijgen. Leidse promovendi doen gemiddeld 5,6 jaar over hun promotie.

—-logo Mare————————————

Van Overbeeke denkt niet dat het om een beleidsprobleem gaat. ‘Er zijn immers ook genoeg promovendi die het wel gewoon in vier jaar af weten te ronden.’ De bovengenoemde cursussen worden overigens al aangeboden, maar deelname was tot nu toe vrijwillig. De universiteit wil de verplichte cursussen dit jaar nog invoeren.

Dit bericht werd gepubliceerd op de website van Mare, op 6 februari 2014

PhDs meet with the University Council

Following an initiative by PhDoc, on January 20th the University Council invited representatives of Leiden PhD candidates of various faculties to a meeting to ask their input on matters that concern them. Nathalie van Hees attended the meeting representing the PhD candidates of the Psychology institute, and agreed to share her notes with us.

The meeting was quite a success, with lively discussion on various topics, and some decisions were made. We also ran short of time, so there might be another meeting. The main issues discussed were the ones listed below.


The international PhD students present at the meeting took this opportunity to bring some pressing problems to the table. The situation for international PhD students is unpleasant and difficult: a mass of administration, often in Dutch, and no straightforward rules and regulations on e.g. tuition fees. Language courses are not paid for by the University. The P&O department’s English is bad, and their knowledge of PhD’s rights is almost non-existent. Nobody at the University helps you finding a place to live, while you find out years later about the Boerhaave foundation. Our general conclusion was that we need to have the international office returned.

Door Nathalie van Hees
—-Nathalie van Hees 145x145px—-
Nathalie van Hees is a PhD candidate at the Faculty of Social Sciences, Leiden University.

Protection and representation

We discussed the lack of protection of PhD candidates and the lack of representation. We used some unrealistic PhD projects as an example, but also the misuse of PhD candidates and the high threshold of going to your promoter to fight it out. In principle there is a trust/confidence person for this at every faculty, and some faculties have a PhD mentor. These people however are difficult to find, and they are not always neutral, making the threshold quite high. At the Archaeology faculty they devised a way of dealing with this: PhD candidates can chat with another professor at the faculty several times during their project, to report on problems. At the university of Nijmegen they even make sure this person is neutral. We would like to see options like that available in a structured way.

Graduate courses

PhD candidates in general were not impressed with the courses provided by the ICLON and the University. The Institute of History even started its own course in teaching for PhD candidates, because the ICLON crash course was so unsatisfactory. Other courses offering general skills are much too general, or offer research-related skills instead of the transferable skills that PhD candidates are looking for. A well organized and good quality university-wide graduate school is something we all want. But: do we want obligatory ects?


And finally we discussed the large differences in the teaching load for PhD candidates. Some participants got almost no teaching experience while really wanting to obtain a BKO, while others were upset because of being forced to spend an unwanted large amount of time (30%) on teaching. The suggestion was made to clearly quantify the amount of teaching PhD candidates are expected to do, as already happens at the Law faculty. Currently there is no policy, which makes abuse by supervisors and institutes possible.

Shady contract types

The UR has noted our concerns about the ‘experiment promotiestudent’. Plans were made to communicate our opinion in a structured way to those responsible. The main points of concern: who will teach the students if the PhD candidates are no longer allowed to do so (only staff can teach)? Plus: another type of PhD student will be added to an already unwanted high number of different types, and there will be jealousy between PhD students and candidates with bad and good deals which in turn will be bad for cooperation on projects. Also, less people will be inclined to start a PhD trajectory because they cannot afford it. And finally, the ‘experiment’ is not an experiment because it appears to involve more than half of all PhD students.

Career after the PhD

We discussed how daunting the prospect of unemployment or endless post-docing after finishing your PhD is. The university does not prepare you for this, and supervisors think you are not motivated when you indicate that you are also preparing for a career outside of academia. Your institute urges you to be competitive, while almost never hiring their own PhDs because allegedly your CV benefits from different countries/universities. This topic had no conclusion. (But it was nice to complain.)

A Council member asked how many of us were interested in pursuing a career in academia and how much of a problem it was that we cannot stay on at Leiden University. The answer differed per participant, but in general the lack of freedom of choice was seen as a problem. He pointed out that PhD candidates are a source of income for the university and that there are vastly more than can be given a job.

Lack of information

And last but not least we discussed the general lack of information. We concluded that we desperately need a good quality and accessible source of information. Improving to PhD-portal would help, also having an intranet would be a vast improvement. And would it not be great if all new PhD students would receive an information package when signing their contract?

Universiteiten besparen geld door promovendi aan te stellen als student



Tot nu toe waren promovendi doorgaans in dienst van de universiteit. Die status komt in gevaar door een experiment met het zogenaamde bursalenstelsel waarbij promovendi een status als student krijgen en een beurs ontvangen. Nijmeegse promovendi voeren actie voor hun collega’s.

Leidse promovendi zijn een petitie gestart tegen het experiment van het ministerie van onderwijs. Ze zien het niet als een experiment maar als een ‘gewiekste manier’ om het bursalenstelsel in te voeren. Een van de initiatiefnemers van de petitie, Jelmer Renema, zegt tegen het Promovendi Netwerk Nederland:“De uitkomst staat al van te voren vast. Promotiestudenten zullen goedkoper lijken, maar in werkelijkheid ondergraaft dit stelsel het wetenschappelijke klimaat waar Nederland om geroemd wordt.”

Promovendi vrezen achterstand door nieuwe regel

Een bursaal kost twee keer minder dan een gewone promovendus. Meer bursalen zou kunnen leiden tot meer promovendi per begeleider en dus ook mindere begeleiding, vrezen de promovendi. Daarnaast genieten promovendi als bijzonder student geen pensioenopbouw, ouderschapsverlof of andere sociale rechten. Ze komen daarmee op verdere achterstand van werkende leeftijdsgenoten, vrezen ze.

Het experiment gaat in februari van start. Op de Radboud Universiteit in Nijmegen wordt niet meegedaan aan het experiment, maar willen de promovendi toch hun steun betuigen aan de collega’s op universiteiten waar dat wel wordt ingevoerd. Maastricht, Groningen en Amsterdam (VU en UvA) juichen het bursalenstelsel toe. Nijmegen, Twente en Wageningen hebben bezwaren.

Ook de Raad van State is tegen het stelsel.

Dit bericht, gepubliceerd op 22 oktober 2013, is overgenomen van de website van het NRC.

Nadruk op output werkelijke vijand van kwaliteit promotietraject

Als je tegenwoordig carrière in de wetenschap wilt maken, moet je artikelen publiceren in tijdschriften met een zo hoog mogelijke ranking. Zelfs in de geesteswetenschappen raakt hierdoor het boek in het geding. De nadruk op artikelen zien we ook terug in het promotietraject. Het wordt in steeds meer disciplines gebruikelijk om artikelen te bundelen en dat een proefschrift te noemen. Meestal is de promotor co-auteur op die artikelen, en daarmee dus ook co-auteur van het proefschrift. De consequenties hiervan worden onvoldoende erkend.

Politicoloog Paul Nieuwenburg kaartte onlangs in NRC Handelsblad de juridische aspecten van de compilatiedissertatie aan, zie deze blogpost op StukRoodVlees. Hij betoogt dat volgens de wet de promovendus het proefschrift zelf moet schrijven. Een bundel van vier artikelen waaraan de promotor heeft meegeschreven zou dan niet rechtsgeldig zijn. Nieuwenburg slaat echter de plank mis.

—-logo ThePostOnline—-
‘ThePostOnline is een website voorbij het eigen gelijk. ThePostOnline is beslist niet progressief of op andere wijze van zijn eigen moraal overtuigd. Iedereen kan en mag een mening laten horen op ThePostOnline, ongeacht politieke richting of opvatting.’

Co-auteur betekent niet per definitie dat iemand ook schrijft. Soms is iemand co-auteur omdat hij de data of het idee heeft geleverd. Veel promovendi worden aangesteld op een project waarvoor de promotor externe financiering heeft gekregen. Dat geld krijg je alleen als er een uitgebreid onderzoeksontwerp ligt. Bij mijn onderzoeksschool was het om die reden verplicht dat de promotor op alle artikelen altijd co-auteur was.

Daarnaast hoeft er geen verschil te zijn in de manier waarop een promotor het schrijven van een monografie of van artikelen begeleidt. De promotor geeft in beide gevallen feedback op structuur, verbetert taalfouten, doet suggesties voor tekstherziening. Dat is allemaal essentieel voor het schrijfresultaat. Bij een monografie wordt hier niet moeilijk over gedaan, waarom bij artikelen dan wel?

Het voordeel van bundelen voor de promovendus is duidelijk. Vier korte deelstudies vereisen minder werk dan één groot samenhangend geheel. Vier keer een klein punt maken is eenvoudiger dan een groot argument uitwerken. Mijn proefschrift telt elf hoofdstukken en omvat bijna 90.000 woorden. Ik was veel eerder klaar geweest met vier artikelen van ieder 6000 woorden, plus een inleiding van nog eens 1000.

Kwantiteit werkt hier op een rare manier: 90.000 woorden wegen minder dan 25.000. Een artikel en een boek tellen namelijk beiden als één publicatie. Vier artikelen betekent vier publicaties. Een boek is er maar een. Met vier publicaties op je CV scoor je in sollicitatierondes en bij beursaanvragen beter dan de arme stakker die heeft zit te zwoegen op dat ene boek. Promoveren op artikelen betekent dus een voorsprong in je academische carrière.

Ook voor de promotor is het gunstiger als de promovendus artikelen schrijft. Daar mag immers ook zijn naam op, terwijl dat bij een monografie nooit het geval is. De promovendus voert het werk uit en de promotor ziet zijn publicatielijst groeien. Dat is weer handig bij het aanvragen van onderzoeksfinanciering, waarmee de promotor nog meer promovendi kan aanstellen, waarmee de promotor nog meer publicaties binnentrekt, waarmee er nog meer geld komt, enzovoort.

Hier ligt het werkelijke probleem. De promotor heeft baat bij publiceren in de beste journals. Hij zal daarom een stapje harder lopen om interessante resultaten zo goed mogelijk gepubliceerd te krijgen. Dat betekent dat het moeilijker is de verleiding te weerstaan echt mee te schrijven aan het artikel. Sterker nog, het is ronduit onverstandig. Ervaren wetenschappers zijn veel beter in het schrijven van ‘lastige’ paragrafen als inleiding en conclusie. Om geaccepteerd te worden in een goed tijdschrift zal de promotor er uiteraard voor kiezen om die voor zijn rekening te nemen. Het begeleiden legt het zo af tegen de druk om te scoren.

Het gevaar van de bundel zit dus niet in de aard van de compilatiedissertatie, maar in het toegenomen belang dat wordt gehecht aan output. Dat belang zorgt ervoor dat het opleidingsaspect van promoveren minder belangrijk wordt. In plaats daarvan wordt de promovendus meer en meer een onderzoeksassistent. Zelfstandig wordt hij pas als hij al doctor is, en het moet zien te redden als postdoc of universitair docent zonder de kennis en kunde van zijn begeleider. De discussie moet daarom niet gaan over promoveren op artikelen versus op een monografie, maar over de ongemerkt veranderde aard van het promotietraject.

Dit opiniestuk van Linda Duits werd eerder gepubliceerd op de website van The Post Online, met als titel ‘Nadruk op output werkelijke vijand van kwaliteit promotietraject: scoren belangrijker dan opleiden’, op 11 juli 2013.

Kwaliteit van Nederlandse promotietrajecten onder druk

Uit een recent verschenen rapport van het Rathenau Instituut blijkt dat promovendi de laatste jaren steeds minder begeleiding krijgen. Het aantal promovendi per senior supervisor nam in de laatste 5 jaar aanzienlijk toe: zo nam in de deelgebieden landbouw en gedrag/maatschappij dit aantal toe met respectievelijk 29% en 18%.

Het opleiden van jonge wetenschappers zoals promovendi is van fundamenteel belang voor het in stand houden van de kenniseconomie, die zeker in tijden van laagconjunctuur essentieel is voor het behoud van welvaart. Zowel de kwantiteit als de kwaliteit van begeleiding is door begeleiders en promovendi aangewezen als sterkste determinant voor de kwaliteit van een promotietraject (zie het EIM-rapport “Rendement Verkend“). Het is daarom zaak dat beide factoren gewaarborgd worden.

—-logo PNN—-
Het Promovendi Netwerk Nederland is de landelijke belangenorganisatie voor en door promovendi.

De recente ontwikkelingen omtrent het aanstellen van meer promovendi onder een beurs (promotiestudenten) en de achterwege blijvende toename van het aantal begeleiders zal de begeleiding van promovendi nog verder laten verslechteren. PNN heeft zich hier reeds meerdere malen tegen uitgesproken.

Andere aanknopingspunten om kwaliteit van promotietrajecten te verbeteren zal PNN dit jaar in samenwerking met het Rathenau Instituut onderzoeken in een enquête onder promovendi van alle universiteiten en medische centra.

Dit bericht, gepubliceerd op 23 juni 2013, is overgenomen van de website van PNN.